Moralim bozuk biraz, her yerden ilgi bekliyorum, bora nin dedigi gibi biraz "desperate" im bu aralar. Sheree nin erkek arkadasini, Tammy nin erkek arkadasini, herkezin biriyle beraber oldugunu gorunce bir eksiklik hisediyorum. Olanaksiz birsey gibi geliyor sevilmek bana. Kimse ama kimse beni sevmez gibi geliyor. Paranoyak oldugum kesin sanirim. Greg'den belki onun icin hoslaniyorum, zaten kimse onu sevmiyor, ben sevsem garanti ederim onu kimseye bakmaz gibi mi hisediyorum nedir? Kendimi bazen okadar onemsiz okadar igrenc hisediyorumki, yok olasim geliyor. Sanirim benim mutlulugum ic huzuruma bakli, gecen ayin sonunda okadar mutluydum ki, sonra rejimi hafif bozdum, sonra Greg le bozu$tuk ve kilo verecegime sanirim bir kilo felan almisimdir. Bununla beraber kafamin bir yerinde olan sesler de geri geldi, hic susmayan sesler, ic sesim. Bazen beni okadar boguyorki o ses, hic susmuyor, sheree leyken bile, insanlarin suratina bakasim gelmiyor oyle fisildiyorki o ses, "sismansin, hic sevilmeyeceksin, odana git kendini kilitle odana, herkez sana bakiyor!" gibi. Neyse.